Troçkizm…

Troçkizm akımı adını, kurucusu olarak anılan Leo Troçki’den alınmıştır. Troçki Marksizm- Leninizm adına söylemlerde bulunmuş, Marksizm’in geliştirilmesi adına bir takım teoriler öne sürmüştür. Fakat pratik anlamda tam olarak nerede duracağını bilemeyen deyim yerindeyse rüzgar ne yönden eserse o yöne sürüklenen bir pozisyonda durmuştur.
Rusya Sosyal Demokrat Parti içerisinde çalışmaya başladığı dönemlerde parti içerisinde Bolşevikler ve Menşevikler olarak saflaşmalar başlamıştı. İlk dönemlerde Bolşeviklerin safında görünen ve bu akımın ateşli bir biçimde savunuculuğunu yapan Troçki ilerleyen dönemde saf değiştirip Menşeviklere katılmıştır. Daha sonra aralarında yaşanan görüş ayrılıkları nedeniyle Menşeviklerle de yollarını ayırmıştır. 1905 devrimi arifesinde yeniden Bolşevik saflarda karşımıza çıktığını görürüz. İlerleyen süreçte 1917 yılına kadar Troçki’yi zaman zaman Menşevik saflarda, zaman zaman Menşevizmden de kopmuş, Marksizm’in çeşitli fraksiyonlarını birleştirme misyonunu üzerlenmiş bir pozisyonda görürüz.
1912 yılında Bolşevikler kendilerini diğer akımlardan ayırarak Bolşevik Parti’yi kurmuşlardır. 1917’ye gelindiğinde Bolşevik Parti’nin kararı doğrultusunda enternasyonalist pozisyonlarda duran gruplara parti tüzüğü ve programını kabul etme şartıyla partiye katılma önerisi götürülür. Troçki ve grubu da bu önerinin götürüldüğü gruplardan birisidir. Troçki bu öneriye önce yanaşmamakla birlikte, partinin kitle üzerindeki etkisinin güçlendiğini gördüğü yerde partiye yukarıdaki şartları kabul ederek girmeyi kabul etmiş ve zaman içerisinde merkez komitesi üyeliğine kadar yükselmiştir.
Troçki tek tek ülkelerde sosyalist bir devrimin mümkün olmadığını, böyle bir devrimin ancak dünya çapında gerçekleşebileceğini ileri sürmüştür. Çeşitli ülkelerin andaki sosyal, ekonomik ve politik karakterleri birbirinden oldukça farklı olduğundan sosyalist bir devrimin bu ülkelerde aynı zamanlı kurulabileceğini düşünmek en iyimser söylemle saflıktır. Nitekim Sosyalist Sovyetler Birliği, etrafını saran emperyalist ülkelerin varlığına rağmen ve onlarla birlikte varlığını uzun yıllar boyunca, üstelik sürekli gelişerek ve güçlenerek sürdürebilmiştir. Daha sonra iktidarı ellerine geçiren revizyonistlerin marifetiyle Sovyetler Birliği yozlaşmış ve sosyal emperyalist bir birliğe dönüşmüş ve kaçınılmaz olarak seksenli yılların sonunda da çökmüştür.
Troçkizm’in belirleyici teorisi ise sürekli devrim teorisidir. Marks ve Engels’in devrimin sürekli kılınması gerekliliğinden bahsettikleri görüşlerini Troçki kendi teorisini destekleyecek bir biçimde yorumlar. Troçki’ye göre işçi sınıfı her zaman ve her yerde sosyalist devrim için mücadele etmelidir. Bu teorisinde Troçki tek devrimci güç olarak işçi sınıfını tanır ve köylülüğün devrimci rolünü ve görevlerini hiçe sayar. Lenin ise Marks ve Engels’in devrimin sürekli kılınması düşüncesinden hareketle oluşturduğu aşamalı, kesintisiz devrim teorisine göre işçi sınıfının önderliğinde ve köylülükle ittifak halinde bir burjuva demokratik devrim gerçekleştirilir ve bu devrim proletarya diktatörlüğü devleti ve daha ileri bir aşamada komünizme kadar kesintisiz genişletilecektir.
Toçki’nin sürekli devrim tezi hakkında Stalin şunları söylüyor: “ Troçkist anlayışa göre sürekli devrim nedir? Bu, yoksul köylülüğün devrimci bir güç olarak göz önünde bulundurulmadığı bir devrimdir. Troçki’nin sürekli devrimi, Lenin’in dediği gibi, köylü hareketini “atlamak”tır, “iktidarı ele geçirmeye oynamak”tır. Bunu tehlikesi nerededir? Şurada: Böyle bir devrim, yapılmaya kalkışılırsa, kaçınılmaz olarak yıkımla sona ererdi, çünkü Rus proletaryasının müttefikini, yani yoksul köylülüğü, Rus proletaryasından ayırırdı. Leninizm’in ta 1905’ten beri Troçkizme karşı yürüttüğü mücadele buradan ileri gelir.”
Troçkizm, Marksizm adına hareket eden, Marksizm’i sözde geliştirmek iddiasında olan diğer oportünist akımlar gibi anın çıkarlarını öne çıkarıp uzun vadeli çıkarları gözden kaçıran, ilkesiz ve bu iki özelliğinden ötürü de savruk bir harekettir. Ve bu savrukluk Troçki şahsında kendini çok açık bir biçimde göstermiştir. Troçki dün yerdiğine bugün övgüler düzen bir siyaset izlemiştir ve Marksizm’i geliştirmek adına öne sürdüğü tezlerin tutarsızlığını ve uygulanabilirlikten ne kadar uzak oluşunu tarihsel süreç herkese (görmek isteyenlere) göstermiştir.